एक क्षण असा आहे जेव्हा येशू आपल्या अगदी जवळच्या अनुयायांसोबत असतो, आणि नुकतेच त्याने चमत्काराने लोकांच्या एका मोठ्या गर्दीला जेवण दिले आहे. पुढे तो काय करणार यात त्यांना रस आहे. त्यांना दूर ढकलण्याऐवजी येशू त्यांना सांगतो की कायम टिकणारे अन्न शोधा. कायम टिकणारी भाकर. तो स्वतःबद्दल बोलत आहे.

हे माझ्या मनात राहिले आहे. त्याने पाठवलेल्या एकावर विश्वास ठेवणे म्हणजे काय? विश्वास म्हणजे एखादी धर्मशास्त्रीय व्यवस्था आहे का, सगळे विचार करून समजून घेण्याचा मार्ग? की ते त्याहून काही वेगळे आहे — देवावर आणि इतरांवर प्रेम दाखवण्यासारखे?
मला वाटते की विश्वासाचा मनाशी खूप संबंध आहे. पण तिथेच उभी असलेली एक माउंटन बाइक मला दिसली आणि त्यामुळे मी विचार करू लागलो. सायकल तुम्हाला तेव्हाच कुठेतरी घेऊन जाते जेव्हा तुम्ही ती कृतीत आणता. विश्वासही तसाच आहे. तुम्ही तो जगता तेव्हा तो हालचाल करतो.
आणि येशूवरील विश्वासाच्या प्रत्येक प्रकारात प्रेम हा कसा तरी एक अत्यावश्यक भाग आहे. प्रेम हीच त्या विश्वासामागची शक्ती आहे. येशू पुढे म्हणतो की तो जीवनाची भाकर आहे. तो जीवनाचे पाणी आहे. जर आपण त्याचे खाल्ले-प्यायलो, तर आपल्याला पुन्हा कधीही तहान लागणार नाही.
त्याच्यावर विश्वास ठेवणे म्हणजे काय याची तो आपल्याला धर्मशास्त्रीय व्याख्या देत नाही. तो स्वतःला जीवनाचा कर्ता आणि पालनकर्ता म्हणतो. तुमची पार्श्वभूमी काहीही असो, किंवा तुम्ही हे कुठूनही वाचत असा, हे आमंत्रण तुमच्यासाठी आहे.
व्हिडिओ पहा:
विश्वास ही केवळ विचार करण्याची गोष्ट नसून जगण्याची गोष्ट असती, तर काय बदलले असते?